Untitled Document
home

Het verhaal achter de docu

Ik leerde Joty ter Kulve kennen tijdens mijn stage bij Nieuwsuur. We waren bezig met een repo over een heel ander onderwerp, maar toen bleek dat Joty ook een bijzonder Indisch verleden had. Na mijn stage zocht ik haar weer op en toen vertelde ze dat een paar maanden later naar Indonesië gegaan. En ik mocht mee.

Zo ontstond het idee voor wat uiteindelijk deze documentaire zou worden. Het idee was om de docu voor mijn afstuderen te gebruiken, maar al snel werd het project zo groot dat het zonde zou zijn om er niet iets meer mee te doen.

Huis Linggajati

Daarvoor was echter behoorlijk wat geld nodig. Professionele documentaires werken veelal met een budget van tien- tot honderdduizenden euro's. Dat leek mij iets te ambitieus voor een afstudeerproject, maar een flink bedrag was wel nodig. Dat sprokkelde ik voor een deel bij elkaar via crowdfunding: geïnteresseerden konden het project steunen met een kleine bijdrage. Nogmaals dank aan iedereen die dit project op deze manier geholpen heeft. Dat geldt ook voor het vfonds, Fontys Hogeschool Journalistek en Omroep West, die ook voor financiële middelen zorgden. Omroep West heeft de documentaire in oktober ook uitgezonden.

Maar het maken van een documentaire is natuurlijk meer dan alleen een financieel verhaal. Gelukkig vond ik in Max Haring (huur die man in!) een enthousiaste cameraman. Verder was het heel veel boeken lezen, veel eerdere documentaires kijken en praten met mensen die veel meer verstand hebben van Indië dan ik ooit zal hebben.

Interview Joty ter Kulve

In april reisden we naar Indonesië, waar we mooie plaatjes maakten en interessante en diepgaande gesprekken opnamen. Het resultaat daarvan is nu te zien op deze website.

Ik hoop met deze documentaire vooral ook een 'nieuwe' doelgroep aan te spreken. Mijn eigen generatie, twintigers, weet veelal weinig tot niets over de Nederlandse geschiedenis in Indonesië. Maar ook voor mensen met een Indische achtergrond is de film, vooral door het aangrijpende verhaal van Joty, zeker interessant.

Twan Spierts, november 2012